4 DAKİKA

Pruva’mda dalga ile karışır,
Rüzgar girdi bedenime.
Önce irkildim,
Diken diken vücudum.
Sarıldım sıkıca,
İçine girdim örtünün.
Erken üç dakika daha,
Fırtınanın ortasında,
Cennet kuşlarının,
Seslerini duydum.
Tüm sahne bir anda, kayboldu.
Gemi karaya oturmuş.
Kamaram sanki,
Bir bahçe,
Mavi, mor, alacalı, tüm renkler.
Ortasında mütemadiyen,
Bembeyaz yine sen.
Alev gibi gözlerin,
Korkmadım, utandım, bakamadım.
Eğildim ayaklarına,
Büyük ayaklarına,
Bir karanfil. umut
Yemyeşil,
Fosforlu yeşil.
Dokunmaya çalıştım,
Olmadı.
Denedim, bir daha denedim,
Sonra bir daha.
Fütursuzca,
Vermek için, kopardım.
Isırdı lanet.
Fırlattım, gözün yetmeyeceği uzağa,
Ellerim kan, al kan,
Gözlerim dehşet içinde
Güldün.
Anlamadım.
Elinde karanfil yemyeşil, fosforlu yeşil.
Nasıl?
Gönlümü açtım,
Ne varsa söylemek için.
Bir anda aydınlandı etraf.
Derin sessizlik.
O sessizliği bozan,
Bir melodi, kulaklarımda.
Gözümü açtım.
Gördüm, rüya bitti.
Anladım, zaman bitti.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: