MAHSUSAT

Doğa,
Kendini doğaçlıyor.
Durmadan ve tekrarsız.
Benzerlik gösteriyor bazen.
Kıyıya vuran aheste dalgaların sesi,
Bazen bulutların şekli,
Bazen infilak eden volkanlar,
Bazen de korkutucu,
Yeri göğü inleten bir depremler gibi.
Aynı gözükse bile,
Hepsi birbirinden oldukça farklı.
Doğaçlama ya hepsinde
Sevinç, mutluluk, huzur,
Korku, elem, gergin.
Hiç olmadık, hissetmediğin
Tüm duyuları hissedersin,
Yeniden yeniyi hissedersin.
Aslında
Kıyıya vuran dalgalar senin için değil,
Bulutlar farkında bile değil varlığının,
Doğanın tüm doğaçlaması senin için değil,
Kendine münhasır, kendine has.
İnsanda doğaçlar çoğu zaman kendini,
Doğarken, gülerken,
Konuşurken, korkarken.
Yine kendine münhasır.
Ama,
En çokta,
Başka kalbe mahsusken.
Doğaçlar tekrar etmeden,
Kendini.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: