SADE KAHVE

Kar yağışı altında,
Yoğun siste kayıyordum.
Yön, hız duyularımı, yitirdiğim
Bir an gelmişti.
Kaybolmuşluk. 
Ne nerede olduğumu biliyor,
Ne de ilerleye biliyordum. 
Ve durdum.
Aklıma sen geldin
Mütemadiyen, bir anda.
Güldüm.
Görebildiğim yere, 
Eğimin olduğu tarafa, 
Çevirdim kendimi.
Ta ki sisin içinde çıkana kadar. 
Bu günde oturdum sade kahvemi,
İçiyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: