TOHUM

Aşk,
Benim kelimelerime,
Düşüncelerime,
Onların evrende hiç olmadığı gibi
Yaratabilme fırsatı yaratıyor,
Yaratıcılık.
Büyük heyecan.
Düşüncelerim beni zaman yolculuğuna itiyor.
Kah ileri,
Kah geri.
Daha çok ileri.
Ama,
İşte o noktada,
An kendini şimdiye sarmaya başlıyor,
Geleceğin tohumlarını serperken,
İçimde bir zelzele,
Bir patlama,
Yanardağ alev alıyor.
Gökyüzünü,
Yeryüzünü,
Gri ve tonlarını boyuyor bir anda.
Volkandan çıkan molozun,
Ektiğim tohumların,
Güneş görememesine,
Doğamamasına,
Bazende ölü doğmasına,
Sebep oluyor.
Ektiklerim zamane tohumları
Gibi yapay değil.
Gürbüz, dayanıklı, kuvvetli.
Güneşi, yağmuru,
Belki başka bir fırtınayı,
Depremi,
Veya bambaşka volkanı.
Bulduğu her an,
Filizleniryor ,
Açıyor içimde,
Çorak cehennemi,
Toskana’daki gibi yemyeşil
Bir vadiye çeviriyor.
Yeniden kendini  yaratıyor.
Bir Anka kuşunun küllerinden,
Yeniden doğduğu gibi,
Doğuyor…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: