4 İŞLEM(E)

Hep bir çözüm ararsın,
Bulabilmek hayatın tanımını.
Güya bir formül vardır ya.
Bir anda buldum dersin.
Evreka.
İnanırsın.

Hemen,
Müsvedde kağıda,
Tükenmeyen kaleme sarılırsın mütemadiyen.
Toplama, çıkarma, bölme, çarpma.

Toplarsın hayattan,
Eklersin kendine,
Asırlık ağaçların haşmetli hışırtısını,
Kuşların sabah cıvıltısını.
Kelebeklerin kanat çırpısını.
Ve eşittir, aşk.

Çıkartırsın hayattan,
Yine eklersin eksik olan kendine,
Sigarandan çıkan dumanı,
Yaramazmış gibi görünen taşın suyunu,
Masmavi bir çiçeğin özünü,
Bir romanın fikirini,
Ve sonuç,
Yine eşittir, gariptir.
Aşk.

Heyacanlanır,
Bölersin hayattan,
Dağıtırsın kendinden,
Eklediklerini çıkardıklarının
Payını paydana bölersin,
Tanımsız…

Çaresizce çarparsın hayattan,
Büyütmek için kendinde,
Çarparsın.
Çıkardıklarını eklediklerini.
Ve yine gariptir ki,

Sonuç yine tanımsız.
Çıkamadım bu tanımsız matematikten,
Bu hikayesel bilinmeyen cebirden.

Sonra bakarsın tükenmiş kalemler,
Yırtılmış buruşturulmuş kağıtlar.
Sonra yine ararsın.
Bu lanet tanımsızlığını.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: