KASIM

Savunmasız dalımdan birden düşüp,
İstemsiz toprakla kavuştum,
Kuzey serin rüzgarlarını estirdiğinde.
Yağmur damları ile taşındım,
Yıkandım, yuvarlandım,
Görmediğim, bilmediğim alemlerin ötesine.
Aynı bilindik rüyalarımdan korktum saklandım,
Kanadım her batan gün.
Dayanamadım girdim yerin altına,
Gündüzün zifiri karanlığında.
Yüzümü toprakla örtüm sımsıkı,
Gömdüm sıyrıklarla dolu bedenimi,
Daldım en derin uykuya.

Dehşet ve acı içinde,
Sarsılarak,
Ebedi uykumdan uyandım,
Apansız.
Sıyrıklarım yarılmış,
Toprağın dibine kayıyorum yavaş yavaş.
Izdırap dayanılır gibi değilken,
Sıyrılıp bütün karanlıktan,
Güneş’i gördüm bir Kasım sabahı.

Başımın ucunda bir dere,
Akıyor gürül gürül,
Bedenim, gövdem, yapraklarım ve köklerim,
Ellerimde açan mor çiçeklerim,
Şimdi geliyorum Güneş’e.

Springtime - Claude Monet (c) The Fitzwilliam Museum; Supplied by The Public Catalogue Foundation

Springtime – Claude Monet
(c) The Fitzwilliam Museum; Supplied by The Public Catalogue Foundation

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: